Ακτίνα: Κλειστό
Ακτίνα: km
Set radius for geolocation
post-title Δωρίτα Μαρκαντώνη: «Ευγνωμονώ για όλες τις εμπειρίες που είχα στη ζωή μου. Έχω πάρει σπουδαία μαθήματα, τα οποία θα με βοηθήσουν στην περαιτέρω εξέλιξή μου».

Δωρίτα Μαρκαντώνη: «Ευγνωμονώ για όλες τις εμπειρίες που είχα στη ζωή μου. Έχω πάρει σπουδαία μαθήματα, τα οποία θα με βοηθήσουν στην περαιτέρω εξέλιξή μου».

Δωρίτα Μαρκαντώνη: «Ευγνωμονώ για όλες τις εμπειρίες που είχα στη ζωή μου. Έχω πάρει σπουδαία μαθήματα, τα οποία θα με βοηθήσουν στην περαιτέρω εξέλιξή μου».

Δωρίτα Μαρκαντώνη: «Ευγνωμονώ για όλες τις εμπειρίες που είχα στη ζωή μου. Έχω πάρει σπουδαία μαθήματα, τα οποία θα με βοηθήσουν στην περαιτέρω εξέλιξή μου».

Με ένα πανέμορφο και ζεστό χαμόγελο που σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή, η Δωρίτα Μαρκαντώνη, είναι ένα άτομο γεμάτο θετική ενέργεια, χιούμορ και ομορφιά – εσωτερική κι εξωτερική. Λατρεύει τους φίλους της, τα παιδιά και το επάγγελμά της, μα πάνω απ’ όλα λατρεύει την ίδια τη ζωή, κάτι το οποίο φαίνεται στην προσωπική της ζωή, στη δουλειά της, αλλά και στο φιλανθρωπικό της έργο. Στη συνέντευξή της, αναφέρεται στις ασχολίες, τη δράση, αλλά και στα μελλοντικά της σχέδια.

Το βασικό σου επάγγελμα είναι δασκάλα. Γιατί επέλεξες αυτό το επάγγελμα και ποια η σχέση σου με τους μαθητές σου;
Ναι, είμαι εκπαιδευτικός στη Δημοτική Εκπαίδευση. Επέλεξα συνειδητά αυτό το επάγγελμα, αφού ήταν ένα όνειρο που είχα από τα σχολικά μου χρόνια. Λατρεύω τα παιδιά και μου αρέσει η αλληλεπίδραση που έχω με τους μαθητές μου. Είναι συναρπαστικό το να μπορείς να διαμορφώνεις και να πλάθεις συνειδήσεις, να μεταλαμπαδεύεις γνώσεις στα παιδιά και ταυτόχρονα να τα αφήνεις να εκφραστούν, να εκδηλωθούν και να συγκροτηθούν ως άτομα, μέσα από τη δική τους μοναδική προσωπικότητα. Είναι υπέροχο να νιώθεις ότι με το δικό σου τρόπο «έγραψες» σε αυτές τις ψυχούλες.
Οι σχέσεις μου με τους εκάστοτε μαθητές μου χαρακτηρίζονται πάντοτε από την εμπιστοσύνη, την αγάπη, τον αλληλοσεβασμό και το αίσθημα της ασφάλειας. Τους αγαπώ πάρα πολύ και κάθε χρόνο μου στοιχίζει που πρέπει να τους αποχωριστώ γιατί υπάρχει η πιθανότητα να αλλάξω σχολείο. Άριστες σχέσεις διατηρώ επίσης και με τους γονείς των μαθητών μου.

Σκέφτεσαι σύντομα να αποκτήσεις δικά σου παιδιά; Ποια θα είναι η βασική αρχή που θα θέλεις να τους περάσεις;
Η δημιουργία οικογένειας είναι μέσα στις προτεραιότητές μου και φυσικά η απόκτηση παιδιών είναι το ωραιότερο γεγονός που θα μπορούσε να συμβεί σε ένα ζευγάρι.
Θα ήθελα πάνω απ’ όλα, ως γονείς, να τους δώσουμε την παιδεία και τα εφόδια εκείνα, τα οποία θα δημιουργήσουν παιδιά που να έχουν ήθος, ευγένεια, σεβασμό προς τους άλλους, αλλά και προς τον ίδιο τους τον εαυτό, να είναι ανεξάρτητα και να έχουν αξιοπρέπεια.

Τι σε έκανε να ασχοληθείς με το φαινόμενο του bullying; Είχες κάποια προσωπική εμπειρία;
Το bullying είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο το οποίο ανέκαθεν υπήρχε στην κοινωνία μας. Ο ορισμός μάλιστα του εκφοβισμού κάνει την εμφάνισή του ήδη από τον 18ο αιώνα. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι δεν αφορά μόνο στο σχολικό πλαίσιο. Αφορά και στο οικογενειακό, αλλά και στο εργασιακό περιβάλλον. Τα τελευταία χρόνια συζητείται έντονα ο σχολικός εκφοβισμός και γι’ αυτό σαν κοινωνία έχουμε στρέψει κυρίως εκεί το βλέμμα μας.
Προσωπικά δεν είχα κάποια εμπειρία εκφοβισμού στη σχολική μου ζωή. Δηλαδή ως μαθήτρια δεν θυματοποιήθηκα, αλλά ούτε και θυματοποίησα κάποιο άλλο παιδί. Ως εκπαιδευτικός όμως, αρκετές φορές έγινα μάρτυρας του φαινομένου αυτού και πρώτο μου μέλημα ήταν η καταστολή του.
Ένα μάθημα που είχα στο μεταπτυχιακό μου σχετικά με το φαινόμενο αυτό, υπήρξε το εφαλτήριο για να ασχοληθώ συστηματικά με το θέμα του σχολικού εκφοβισμού, να παρακολουθήσω επιπλέον μαθήματα ανεξαρτήτως του μεταπτυχιακού, να παραστώ σε σεμινάρια στην Κύπρο και στο εξωτερικό, να συμμετέχω σε έρευνες και στη συνέχεια να δίνω διαλέξεις επί του θέματος.

Πόσο σοβαρό είναι το φαινόμενο του bullying στην Κύπρο; Μπορεί να αντιμετωπιστεί;
Σύμφωνα με έρευνα που έγινε πριν από μερικά χρόνια σχετικά με το φαινόμενο αυτό σε σχολεία της Κύπρου, ο εκφοβισμός αφορά σε ένα ποσοστό της τάξεως περίπου του 17%. Αν το συγκρίνουμε με τα γενικά παγκόσμια δεδομένα, τα οποία κυμαίνονται στο 15-20%, κινούμαστε κι εμείς σε αυτό το πλαίσιο.
Προσωπική μου άποψη, είναι ότι δεν πρέπει να αφήνουμε ούτε ένα παιδί να βιώνει τον εκφοβισμό, σε όποιο πλαίσιο κι αν αυτός εκδηλώνεται (σχολικό/ οικογενειακό/ φιλικό).
Ο σχολικός εκφοβισμός, όπως και άλλα κοινωνικά φαινόμενα, μπορεί να αντιμετωπιστεί. Είναι σημαντικό να μετέχουμε όλοι και να μην μένουμε απαθείς. Η καλύτερη αντιμετώπιση του φαινομένου όμως, είναι η πρόληψη, η οποία επιτυγχάνεται μέσω της επιμόρφωσης, της παιδείας, της συλλογικής προσπάθειας και της μη ανοχής εκ μέρους των θεατών.

Απ’ όσο γνωρίζω, βρίσκεσαι στη διαδικασία έκδοσης ενός δικού σου βιβλίου. Με ποιο θέμα θα καταπιάνεται;
Η αλήθεια είναι ότι το βιβλίο μου, στην παρούσα στιγμή, βρίσκεται στο στάδιο της συγγραφής. Δεν το έχω ολοκληρώσει, αν και βρίσκεται ήδη στα τελικά του στάδια. Με την έκδοσή του, θα έχουμε πολλά να πούμε σχετικά με το θέμα αυτό.

Εδώ και δέκα χρόνια είσαι εθελόντρια στον Σύνδεσμο Γονέων και Φίλων Παιδιών με Ειδικές Ανάγκες. Από φέτος είσαι και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου. Ποιος είναι ο ρόλος σου και τι κερδίζεις από αυτή την εμπειρία;
Είναι γεγονός ότι εδώ και πάρα πολλά χρόνια βοηθώ εθελοντικά στον Σύνδεσμο Γονέων και Φίλων Παιδιών με Ειδικές Ανάγκες και προσπαθώ να είμαι, όσο μπορώ, δίπλα από τα παιδιά αυτά. Η παρούσα χρονιά, είναι μια χρονιά στην οποία λόγω της θέσης μου, καλούμαι να συμμετέχω και στη λήψη αποφάσεων που αφορούν στον Σύνδεσμο.
Ο Σύνδεσμος λειτουργεί δύο Κέντρα Ημέρας, τα οποία απαρτίζονται αθροιστικά από τριάντα οκτώ παιδιά – στο παρόν στάδιο. Τόσο οι εκπαιδευτικοί, όσο και το συμβούλιο, επιτελούν σπουδαίο έργο και κύριο μέλημα όλων είναι η χαρά, η πληρότητα και το χαμόγελο των παιδιών αυτών, παράλληλα με την απόκτηση διαφόρων δεξιοτήτων.
Η δεκάχρονη αυτή εμπειρία, η οποία θα συνεχιστεί για πολλά ακόμη χρόνια, με έχει διδάξει πολλά. Με έχει κάνει καλύτερο άνθρωπο, μου έχει χαρίσει αμέτρητη, ανιδιοτελή αγάπη, όπως μόνο αυτά τα παιδιά ξέρουν να προσφέρουν, μου έχει δείξει ότι τίποτα στη ζωή δεν είναι δεδομένο και μου έχει αποδείξει ότι με τη δύναμη της θέλησης, την αγάπη και την επιμονή, τα πάντα είναι δυνατά. Ταυτόχρονα, με έχει φέρει σε επαφή με υπέροχους ανθρώπους, με τους οποίους μας δένουν πλέον σχέσεις φιλίας κι αλληλοεκτίμησης.

Ποιο ήταν το άτομο στη ζωή σου που υπήρξε η έμπνευση και η ώθησή σου για να ασχοληθείς με το φιλανθρωπικό έργο;
Δεν υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο άτομο το οποίο μου έδωσε το έναυσμα για να ασχοληθώ με το φιλανθρωπικό έργο, αν και πάρα πολλά άτομα από το φιλικό και το οικογενειακό μου περιβάλλον γνωρίζω ότι πάντοτε βοηθούσαν, όπου υπήρχε ανάγκη. Από μικρή μου άρεσε να προσφέρω στους άλλους κι ένιωθα πολύ μεγάλη χαρά που έστω και με κάτι μικρό μπορούσα να βοηθήσω έναν άλλο άνθρωπο.
Μεγαλώνοντας, το ένιωθα ακόμη περισσότερο. Πίστευα και πιστεύω ότι το να προσφέρεις την αγάπη σου, τον χρόνο σου και τη βοήθειά σου σε κάποιο άλλο άτομο που αντιμετωπίζει οποιασδήποτε μορφής δυσκολία, είναι κάτι το ιερό, γιατί προσφέρεις στον άλλο ένα κομμάτι του εαυτού σου.

Είσαι γενικά ένα πολυάσχολο άτομο. Πώς καταφέρνεις να τα συνδυάζεις όλα αυτά με την προσωπική σου ζωή;
Η αλήθεια είναι ότι χρειάζεται να κρατάς τις ισορροπίες. Όταν το καθημερινό σου πρόγραμμα περιλαμβάνει δραστηριότητες μέχρι το βράδυ, συμπεριλαμβανομένης και της προετοιμασίας για την επόμενη μέρα στο σχολείο κι όχι μόνο, τότε αντιλαμβάνεσαι ότι ο χρόνος που απομένει είναι περιορισμένος, ακόμη και τα Σαββατοκυρίακα, τα οποία συνήθως βρίθουν κοινωνικών υποχρεώσεων.
Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό, γιατί έχω στο πλάι μου ένα σύντροφο ο οποίος έχει πολλή κατανόηση, με στηρίζει σε κάθε μου βήμα, είναι δίπλα μου και είναι περήφανος για μένα. Πιστεύουμε επίσης και οι δύο στον ποιοτικό χρόνο κι έτσι φροντίζουμε τον χρόνο που έχουμε μαζί να τον αξιοποιούμε στο μέγιστο βαθμό.

Τι σημαίνει για σένα ο όρος «φιλία» και ποιο ρόλο έχει διαδραματίσει στη ζωή σου μέχρι τώρα;
Θεωρώ τη φιλία όρο ιερό. Είναι ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια στη ζωή μου και συμφωνώ απόλυτα με τη φράση «Οι φίλοι είναι η οικογένεια που εσύ επιλέγεις». Υπέροχες εικόνες, αστείες – μέχρι δακρύων – ιστορίες, αγάπη, κατανόηση, καθοριστικές στιγμές, συμπαράσταση, εξέλιξη, εμπειρίες ζωής… Όλα αυτά πλαισιώνουν αυτό που θεωρώ ως φιλία. Πραγματικά, νιώθω πως ό,τι κι αν πω για τους φίλους μου, είναι λίγο. Αισθάνομαι πολύ τυχερή που τους έχω στη ζωή μου.
Πρόκειται για άτομα τα οποία τα έχω ξεχωρίσει μέσα στον χρόνο, άτομα τα οποία με ξέρουν πάρα πολύ καλά. Φιλαράκια αληθινά, που ενθουσιάζονται με τη χαρά μου και θλίβονται με τη λύπη μου. Κατανοούν το πρόγραμμά μου κι ακόμη κι αν δεν μπορώ να συναντιέμαι επί καθημερινής βάσεως μαζί τους, εντούτοις γνωρίζω ανά πάσα στιγμή αν όλα είναι καλά ή αν έχει προκύψει κάτι στη ζωή τους. Επίσης, ακόμη κι αν περάσουν κάποιες μέρες μέχρι να συναντηθούμε, είναι λες και δεν πέρασε μια μέρα.

Μέχρι πού βρίσκεσαι στο να υλοποιήσεις όλους τους στόχους σου; Πιστεύεις ότι είσαι κοντά;
Είμαι άτομο το οποίο εκ φύσεως συνεχώς θέτει στόχους – άλλοτε βραχυπρόθεσμους κι άλλοτε μακροπρόθεσμους. Είμαι ευγνώμων και πολύ χαρούμενη για αυτά που έχω στη ζωή μου αυτή τη στιγμή – και δεν αναφέρομαι μόνο στο επαγγελματικό επίπεδο. Είμαι ευγνώμων για την οικογένεια, τους φίλους, το επάγγελμα, τον σύντροφό μου, την υγεία μου και όλες αυτές τις ευκαιρίες που μου δόθηκαν. Εκτιμώ επίσης όλες τις εμπειρίες – καλές και κακές, τις οποίες είχα. Θεωρώ ότι έχω πάρει σπουδαία μαθήματα από αυτές, τα οποία θα με βοηθήσουν στην περαιτέρω εξέλιξή μου ως άνθρωπο. Επιλέγω να εστιάζομαι στα θετικά και να βγαίνω πιο δυνατή μέσα από τις δυσκολίες.
Η ζωή είναι μια συνεχής πορεία, ένα δημιουργικό ταξίδι προς αυτό που ο καθένας θέλει και που τον κάνει ευτυχισμένο. Είναι σημαντικό στην κάθε επιτυχία και στην κάθε υλοποίηση στόχου ο άνθρωπος να ευγνωμονεί, να λέει ένα «μπράβο» στον εαυτό του κι έπειτα, να συνεχίσει θέτοντας καινούριους στόχους.

Ποιο είναι το πρώτο και ποιο είναι το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι κάθε μέρα;
Χαχα… Τα άτομα που με γνωρίζουν πολύ καλά θα απαντούσαν αμέσως «Χίλια πράγματα σκέφτεται η Δωρίτα ανά λεπτό, από το πρωί μέχρι το βράδυ!» Η αλήθεια είναι ότι, ανάλογα με το τι υπάρχει κάθε φορά στη ζωή μου, ξυπνώ και κοιμάμαι έχοντας στο μυαλό μου το συγκεκριμένο θέμα.
Να σας πω όμως ποια είναι η πρώτη και η τελευταία ευχή που κάνω κάθε μέρα; Εύχομαι κάθε μέρα να έχουν την υγεία τους και να είναι καλά οι άνθρωποι που αγαπώ, κι όχι μόνο. Ειλικρινά, εύχομαι όλος ο κόσμος να είναι καλά, ιδιαίτερα όσον αφορά στο θέμα της υγείας σε όλα τα επίπεδα – σωματικό, πνευματικό και ψυχικό. Η υγεία, σε συνδυασμό με την αγάπη, θεωρώ ότι αποτελούν την πιο όμορφη ευχή που θα μπορούσε ποτέ να κάνει ένα άτομο για κάποιον συνάνθρωπό του.

Επιμέλεια: Πράξια Αρέστη

Φωτογραφικό υλικό: Γιώργος Ερέσσιος