Ακτίνα: Κλειστό
Ακτίνα: km
Set radius for geolocation
post-title Κωνσταντίνος Διονυσίου: “Θα ήθελα ο κόσμος να είναι περήφανος για τα παιδιά και την παιδεία μας”

Κωνσταντίνος Διονυσίου: “Θα ήθελα ο κόσμος να είναι περήφανος για τα παιδιά και την παιδεία μας”

Κωνσταντίνος Διονυσίου: “Θα ήθελα ο κόσμος να είναι περήφανος για τα παιδιά και την παιδεία μας”

Κωνσταντίνος Διονυσίου: “Θα ήθελα ο κόσμος να είναι περήφανος για τα παιδιά και την παιδεία μας”

Ο Κωνσταντίνος Διονυσίου πήρε μία δύσκολη απόφαση που τελικά, όπως όλοι οι δύσβατοι δρόμοι, τον οδήγησε στο να βρει την πραγματική ευτυχία στο λειτούργημα του δασκάλου. Ως ο τελευταίος Κύπριος Δάσκαλος στο τελευταίο ελληνόφωνο σχολείο της Μέσης Ανατολής και συγκεκριμένα στη Σαουδική Αραβία, μοιράζεται τα πάντα μαζί μας για τη μεγάλη αυτή απόφαση να εργαστεί σε παιδιά σε μια τόσο συντηρητική και μουσουλμανική κοινωνία, για την καθημερινότητα των παιδιών και των Κύπριων γονέων εκεί αλλά και για την παιδεία που ο ίδιος ονειρεύεται για τη χώρα μας.

Κωνσταντίνο είσαι ο μοναδικός Κύπριος Δάσκαλος στο μοναδικό ελληνόφωνο σχολείο της Μέσης Ανατολής και συγκεκριμένα στη Σαουδική Αραβία. Πες μας λίγα πράγματα για το σχολείο αυτό.

Είναι μεγάλη εμπειρία και πρόκληση το να ζεις σε αυτή τη χώρα και να εργάζεσαι. Ιδιαίτερη τιμή αλλά και υποχρέωση, το να είσαι ο μοναδικός δάσκαλος δημοτικού σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή. Το Ελληνικό Κυπριακό Δημοτικό Σχολείο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας ιδρύθηκε την δεκαετία 1960. ‘Όταν άνοιξε και ο πρώτος ιδιωτικός χώρος φιλοξενίας των εργαζομένων της εταιρείας J&P, αλλά και των οικογενειών τους. Ήταν το κέντρο συνεύρεσης και εκδηλώσεων των Κυπρίων που δούλευαν τότε στην Σαουδική Αραβία. Υπήρχαν αρκετές οικογένειες και παιδιά την περίοδο εκείνη, έτσι οι δύο οικογένειες Ιωάννου και Παρασκευαΐδη προχώρησαν στη δημιουργία του σχολείου για να διατηρήσουν το εργατικό δυναμικό της εταιρείας δεμένο με τις οικογένειές τους, αλλά και να συνεχίσουν τα παιδιά το Κυπριακό εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Κύπρου και την διατήρηση της γλώσσας και της κουλτούρας μας. Παλαιότερα υπήρχαν πολλά παιδιά και οικογένειες, τώρα έχουν μειωθεί αρκετά, σημαντικό ρόλο παίζει και η κουλτούρα και ο τρόπος ζωής της χώρας αυτής για τη μείωση των οικογενειών. Το σχολείο είναι και αυτό εντός των τειχών του Κυπριακού κάμπου φιλοξενίας στο Ριάντ, είναι σαν ένα μικρό χωριό με περίφραξη. Τα παιδιά κάνουν μάθημα στην αίθουσα των πολλαπλών χρήσεων, όπου εκεί διοργανώνονται και οι εκδηλώσεις μας. Υπάρχει μια μικρή βιβλιοθήκη και βεστιάριο κι ένα μικρό γραφείο δασκάλου. Εκεί τα παιδιά από όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης συνυπάρχουν καθημερινά από την Προδημοτική μέχρι και την έκτη τάξη του Δημοτικού.

Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζει το σχολείο;

Το σχολείο λόγω της ιδιαιτερότητας του και επειδή είναι μακριά από την Κύπρο, δημιουργούνται  κάποια προβλήματα που είναι κυρίως διαδικαστικά και εκπαιδευτικά. Σε μεγάλο βαθμό επηρεάζει η κουλτούρα και το καθεστώς της χώρας, καθώς και οι ψηλές θερμοκρασίες δεν βοηθούν για εξωτερικές δραστηριότητες με τα παιδιά αλλά και εκπαιδευτικές επισκέψεις σε χώρους τους οποίους δεν μπορούν να συνυπάρξουν και αγόρια και κορίτσια μαζί. Η επικοινωνία μας με το ΥΠΠ καθώς και με τον επιθεωρητή του σχολείου γίνεται μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για επίλυση όποιων θεμάτων υπάρξουν. Προσπαθούμε να αποστείλουμε ό,τι χρειάζεται ένα σχολείο πριν αρχίσει η νέα σχολική χρονιά από την Κύπρο γιατί αργότερα θα είναι αρκετά δύσκολες οι διαδικασίες αποστολής, όσον αφορά στα βιβλία  και το εκπαιδευτικό υλικό. Για κάθε άλλη ανάγκη που δημιουργείται, η εταιρεία J&P είναι πάντα στο πλευρό του σχολείου και του δασκάλου όποτε το θελήσει. Γνωρίζουμε ότι οι εγκαταστάσεις και το περιβάλλον δεν είναι ό,τι καλύτερο αλλά  η εταιρεία προσπαθεί για το καλύτερο των παιδιών και του σχολείου.

 Πόσα ελληνόφωνα σχολεία υπήρχαν περίπου στη Μέση Ανατολή και γιατί έκλεισαν όλα;

Υπήρχαν αρκετά σχολεία στον Αραβικό κόσμο, νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια  μέχρι και την δεκαετία του 1980. Όταν έγινε η Αραβική Άνοιξη και ο πόλεμος, έκλεισαν πολλά σχολεία λόγω της κατάστασης αυτής. Τα πρώτα Ελληνόφωνα σχολεία ήταν στην Λιβυή, όπου υπήρχε μεγάλη κοινότητα όπως και στο Ομάν. Τα σχολεία αυτά είναι υπό την φροντίδα των οικογενειακών Ιωάννου και Παρασκευαΐδη. Υπήρχε μεγάλος αριθμός παιδιών από όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης. Τώρα το μοναδικό σχολείο που έμεινε είναι το Ελληνικό Κυπριακό Δημοτικό Σχολείο Ριάντ Σαουδικής Αραβίας που αριθμεί μόνο 10 παιδιά όλων των τάξεων. Πιθανώς να υπάρχει ένα Σχολείο στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα το οποίο έχει την ευθύνη του η Ελληνική Κυβέρνηση και το Ελληνικό ΥΠΠΘ .

  Πόσο δύσκολο είναι το έργο σου και ποια η σχέση σου με τα παιδιά;

Θ’ αρχίσω από το σημαντικότερο, τη σχέση μου με τα παιδιά, μια σχέση η οποία ήταν καταπληκτική από την πρώτη στιγμή που τα υποδέχθηκα στο σχολείο κι αυτός ήταν ο κυριότερος παράγοντας, ώστε οι στόχοι και το έργο που είχα σχεδιάσει ν’ αρχίσει να υλοποιείται. Δημιουργήθηκε μια σχέση αγάπης πρώτα από όλα, εμπιστοσύνης, αλληλοκατανόησης  σεβασμού, ειλικρίνειας και αποδοχής. Αρχές και αξίες για μία αμφίδρομη σχέση έτσι ώστε να κάνουμε την νέα αρχή. Το καταπληκτικό είναι ότι κατάλαβαν από την ανάγκη μου για στήριξη και βοήθεια, ειδικότερα τις πρώτες μέρες που είχα αρκετά μεγάλη πίεση και ψυχολογική φόρτιση, αφού ήταν μια αλλαγή μεγάλη και πρώτη φορά που αναλάμβανα μόνος μου τέτοιου είδους μοντέλο σχολείου και εκπαιδευτικά αλλά και διοικητικά. Άρχισα από την πρώτη μέρα κιόλας τις αλλαγές για να δημιουργήσω ένα περιβάλλον το οποίο τα παιδιά να νιώθουν άνετα και ωραία.  Ένα χώρο στον οποίο θα λειτουργούν όπως νιώθουν αυτά πιο καλά αλλά κυρίως ένα χώρο τον οποίο θα ανυπομονούν να ξυπνήσουν για να έρθουν, γιατί πολύ απλά σε αυτή την χώρα είναι μια από τις λίγες διεξόδους των παιδιών για να μάθουν και να περάσουν καλά την καθημερινότητα τους. Ευτυχώς, βλέπω και ακούω από τα παιδιά μου αλλά και από τους γονείς ότι πετύχαμε αυτό το στόχο και είμαι πολύ χαρούμενος. Φυσικά, υπήρχαν και περιπτώσεις οι οποίες με απογοήτευσαν πολύ και με στεναχώρησαν με ύπουλους τρόπους, σε μία περίοδο που όλοι ήταν φορτισμένοι στην εταιρεία λόγω κάποιων σοβαρών θεμάτων που υπήρχαν. Ευτυχώς, με την απομάκρυνση αυτών των ατόμων, το κλίμα του σχολείου πλέον ήταν όπως και στην αρχή αλλά και με την επίλυση των θεμάτων της εταιρείας θα ξεκινήσουμε για μια θετικότερη και καλύτερη χρονιά. Οι πιο αυστηροί κριτές είναι τα παιδιά και αφού είναι ευτυχισμένα αυτό μου αρκεί. Σχεδόν καθημερινά αισθάνομαι σαν χταπόδι, λόγω του ότι είμαι μονάχος μου και όλα χρειάζονται καθοδήγηση και βοήθεια, αφού υπάρχουν αρκετά σημεία που πρέπει να εξελίξουμε και να επανεξετάσουμε, καθώς τα παιδιά μεγάλωσαν σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον  και φυσικά με διαφορετικές μητρικές γλώσσες ο καθένας και τώρα έχουμε δώσει γερή βάση προγράμματος στα ελληνικά.

Πώς είναι η καθημερινή ζωή των παιδιών στη Σαουδική Αραβία;

Η καθημερινότητα είναι αρκετά διαφορετική από αυτή της Κύπρου. Τουλάχιστον η δική μου και των παιδιών. Το σχολείο ακολουθεί πιστά το αναλυτικό και ωρολόγιο πρόγραμμα της Κύπρου  με κάποιες μικρές διαφορές. Αρχίζει κανονικά στις 7:45 το πρωί και τελειώνουμε στις 1:05 το μεσημέρι, με μόνη διαφορά ότι οι αργίες μας είναι Παρασκευή και Σάββατο, αφού η πρώτη εργάσιμη μέρα είναι η Κυριακή.  Μετά  το τέλος του σχολείου, τα παιδιά πηγαίνουν σπίτι τους, όπου είναι μέσα στο μικρό, ας το πούμε χωριουδάκι, που είναι όλα τα σπίτια των εργαζομένων.  Το κάθε παιδί θα διαβάσει τα μαθήματά του, θα ξεκουραστεί, κάποια θα κάνουν μαθήματα άλλων γλωσσών μέσω διαδικτύου  και ακολούθως  θα παίξουν έξω, εφόσον η θερμοκρασία  και ο καιρός το επιτρέπει. Τα παιδιά παραμένουν σπίτι με τις μητέρες τους γιατί ο πατέρας τους εργάζεται. Δεν είναι καθόλου εύκολο να κυκλοφορείς έξω στους δρόμους με παιδιά, κυρίως μία γυναίκα. Οπότε η μόνη μέρα που μπορούν να επισκεφθούν κάποιο χώρο ή ένα εστιατόριο  είναι η Παρασκευή που είναι υποχρεωτική αργία. Είναι πολύ δύσκολο και πολύ μουντό θα το χαρακτήριζα να ζει ένα παιδί σε μια τέτοια χώρα, με αυτή την κουλτούρα και τρόπο ζωής. Ελάχιστο πράσινο, μεγάλες αποστάσεις και ελάχιστα πράγματα για να απασχοληθούν εντός του χώρου φιλοξενίας. Σε τόπο αρκετά φανατικό με την θρησκεία πρέπει να προσέχεις το κάθε τι που κάνεις ή το κάθε τι που λες.

Η κυπριακή κοινότητα στη Σαουδική Αραβία είναι οργανωμένη και ενωμένη; Τι ρόλο παίζει το σχολείο σε αυτό το κομμάτι;

Η Κυπριακή κοινότητα είναι πολύ μικρή στην Σαουδική Αραβία τώρα, άλλοτε ήταν πολύ περισσότερη. Ο κύριος χώρος συνεύρεσης είναι ο κεντρικός κάμπος της εταιρείας J&P.  Υπάρχουν ομάδες επικοινωνίας σε γνωστό διαδικτυακό χώρο, όπου μπορούμε να επικοινωνήσουμε και να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο, όπως το Cypriots in Riyadh  αλλά  και η νέα σελίδα του σχολείου μας με την ανάρτηση των εκδηλώσεων, έτσι ώστε να έρθουν όσοι θέλουν και επιθυμούν στις εκδηλώσεις που ετοιμάζει το σχολείο αλλά και η εταιρεία. Εδώ είναι ακόμα ένας στόχος που είχε σχεδιαστεί έτσι ώστε το σχολείο να φέρει κοντά τους Κύπριους που ζουν στην Σαουδική Αραβία. Θεωρώ ότι θέλουμε αρκετή δουλειά ακόμα σε αυτό το κομμάτι, αφού εργάζονται και πολλοί Κύπριοι σε άλλες εταιρίες που θα θέλαμε  να είναι δίπλα μας και να μας στηρίζουν σε αυτό το έργο. Το δημοτικό είναι σαν μια ανάσα μέσα από την δράση του και τις εκδηλώσεις, κάνοντας τον κάθε ένα να ταξιδέψει με σκέψεις και συναισθήματα στην Κύπρο, να τον κάνει να νιώσει έστω και στο ελάχιστο ότι μπορεί να ξεφύγει από τη ρουτίνα, μέσα από τα παιδιά. Μεγάλη υποστήριξη και πάντα δίπλα μου αλλά και στα παιδιά ήταν ο πρόξενος της Ελλάδος και ο Πρέσβης της Ελλάδας στην Σαουδική Αραβία, αλλά κυρίως ένας από τους αξιότερους ανθρώπους της χώρας μας ο Υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου κ Νίκος Χριστοδουλίδης και η γυναίκα του  κα. Φιλίππα Καρσερά, τους οποίους είχα τη χαρά να γνωρίσω όταν εργαζόμουν στο Σύνδεσμο Γονέων και φίλων Παιδιών με ειδικές Ανάγκες  στο Σπίτι του Μάριου, που πρόσφεραν και στήριξαν πολύ .

Αντιμετωπίζουν ρατσισμό οι Κύπριοι ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι;

Λόγω της εταιρείας που πραγματικά ανοικοδομεί σχεδόν όλη τη χώρα από το 1960 περίπου και με τις άριστες σχέσεις που έχει με τη βασιλική οικογένεια και τις αρχές της χώρας, υπάρχει μία ιδιαίτερη μεταχείριση και συμπάθεια από τον κόσμο εκεί προς τους Κύπριους. Υπάρχουν όμως κάποια πράγματα τα οποία πρέπει να σέβεσαι σε αυτή τη χώρα που μας φιλοξενεί.  Παράδειγμα, δεν πρέπει να φοράς σταυρό όταν φτάσεις στο αεροδρόμιο της χώρας  ή να κάνεις όποιους θρησκευτικούς συμβολισμούς λόγω συνήθειας, να μην φαίνονται δερματοστιξίες σε εμφανή σημεία  αλλά  και σε θέματα ενδυμασίας  να είσαι σεμνός. Ιδιαίτερα προσεκτικές πρέπει να είναι οι γυναίκες καθόλη την διάρκεια παραμονής τους στην χώρα, παρόλο που τα πράγματα έχουν χαλαρώσει αρκετά. Η ώρα προσευχής τους είναι σημαντική που γίνεται πέντε φορές τη μέρα και κλείνουν όλα  κατά την διάρκεια αυτής κι έτσι εσύ πρέπει να προγραμματίζεις τις εργασίες σου εάν χρειαστεί να βγεις έξω. Ιδιαίτερα προσεκτικός κι εγώ, αφού όπως είπαμε, είναι αρκετά φανατισμένοι με τη θρησκεία, αποφεύγω ν’ αναφέρω τι δουλειά κάνω λόγω θρησκευτικών πιστεύω. Αν και μετά την παρουσία μας στο παλάτι θεωρώ ότι, πλέον, έχουν καταλάβει και δεχθεί την ύπαρξη Κύπριου δασκάλου και κατ’ επέκταση  την διδασκαλία των Θρησκευτικών.

Μίλησέ μας για την εμπειρία όταν τραγουδήσατε τον ελληνικό εθνικό ύμνο μπροστά στη βασιλική οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας.

Το σχολείο μας είχε επιλεγεί ανάμεσα σε όλα τα σχολεία του Ριάντ από τον πρέσβη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Σαουδική Αραβία, τον φίλο κύριο Michel Cervone D’Urso, αλλά και μετά από την παρότρυνση του πρέσβη της Κύπρου του κ . Παναγή.  Σε μια ιδιαίτερα σημαντική τελετή, οι μαθητές τραγούδησαν τον ύμνο της Ευρώπης μπροστά από τα μέλη της Βασιλικής Οικογένειας της Σαουδικής Αραβίας και στην παρουσία των Πρέσβεων και άλλων αξιωματούχων, των χωρών του κόσμου στα ελληνικά. Για το σχολείο ήταν μια από τις μεγαλύτερες τιμές που έχει λάβει μέχρι στιγμή, ήταν πολύ σημαντική η πρόσκληση και αυτή τη στιγμή που άνοιξε η δικιά μας κυπριακή πρεσβεία στη Σαουδική Αραβία. Το ελληνοκυπριακό σχολείο επιλέχθηκε ανάμεσα σε δεκάδες ιδιωτικά σχολεία που βρίσκονται στη Σαουδική Αραβία για να αντιπροσωπεύσει ολόκληρη την Ευρώπη. Οι δέκα μαθητές του σχολείου έγιναν οι μικροί πρεσβευτές της Ευρώπης και της χώρας μας. Έτσι, τα παιδιά και ο δάσκαλος κατάφεραν να φέρουν πιο κοντά την Σαουδική Αραβία, Κύπρο και Ευρώπη.

Τι ήταν αυτό που σ’ έκανε εξαρχής να επιλέξεις του επάγγελμα του Δασκάλου; Φαντάστηκες  ποτέ ότι θ’ ασκούσες το επάγγελμά σου στο εξωτερικό αντί για Κύπρο;

Θα ήθελα να πω ότι το επάγγελμα του δασκάλου ήταν μια από τις επιλογές μου αλλά όχι η κύρια. Τώρα μπορώ να πω με σιγουριά ότι ήταν η καλύτερη επιλογή αλλά και απόφαση. Στην ηλικία που είμαι πιστεύω ότι είχα και έχω τις καλύτερες εμπειρίες και βιώματα από κάθε άλλο εκπαιδευτικό της ηλικίας μου. Πέρασα από πολύ σημαντικούς και δύσκολους χώρους και γνώρισα το τι σημαίνει πραγματικά να είσαι δάσκαλος. Το ενδιαφέρον και η αγάπη μου για την εκπαίδευση δεν σταμάτησε εκεί αλλά με ώθησε ακόμα πιο ψηλά, στο μεταπτυχιακό στην Ειδική και Ενιαία εκπαίδευση αλλά και το δεύτερο στην Εκπαιδευτική Ψυχολογία. Φιλοξενήθηκα και εργάστηκα σε σημαντικούς χώρους με παιδιά ή άτομα με αναπηρίες. Οι σημαντικότεροι σταθμοί της μέχρι τώρα επαγγελματικής μου καριέρας ήταν η Παιδική Στέγη Λεμεσού, το Σπίτι του Μάριου του Συνδέσμου Γονέων και  Φίλων Παιδιών με Ειδικές Ανάγκες Λεμεσού, Το Ελληνικό Κυπριακό σχολείο στο Ριάντ, οι Παιδοψυχιατρικές Κλινικές αλλά και ο κόσμος που με συναντούσε για να προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε προβλήματα ή αδυναμίες προσωπικές ή των παιδιών τους. Είχα πολλές ευκαιρίες και προτάσεις από χώρες του εξωτερικού από Ευρώπη μέχρι Ασία για παρουσιάσεις και εκπαίδευση που αισθάνομαι τόσο μα τόσο τυχερός και ευλογημένος. Το μεγαλύτερο δώρο από όλα είναι ότι γνώρισα και πιστεύω βοήθησα έστω και στο ελάχιστο τα παιδιά μου και τους φίλους μου σε αυτούς τους χώρους. Η αγάπη και η εκτίμηση που βλέπω στα μάτια τους, οι αγκαλιές τους και τα τόσο υπέροχα λόγια τους όποτε τους συναντήσω, αλλά κυρίως των γονέων τους. Φυσικά, για  να  σε ωθήσει κάτι να το επιλέξεις επηρεάζουν πολλά από τα βιώματα σου αλλά και κάποια όνειρα και ιδέες που θα ήθελες να εφαρμόσεις εσύ για να αλλάξεις πράγματα. Έτσι και αυτός ήταν ένας από τους παράγοντες  ώστε να επιλέξω το λειτούργημα αυτό. Πάντα ήθελα να δουλέψω στο εξωτερικό για να γνωρίσω νέες πρακτικές αλλά και για να μεταφέρω τις δικές μου ιδέες γι’ αλλαγή της εκπαίδευσής μας.  Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι εργαζόμουν σε αυτή την χώρα όμως σαν δάσκαλος.

Πόσες φορές το χρόνο έρχεσαι Κύπρο και τι σου λείπει περισσότερο όταν είσαι μακριά;

Είναι πολύ δύσκολο να είσαι στο εξωτερικό. Είναι σαν να κόβεις ένα κομμάτι σου και το αφήνεις κάπου μακριά και το βλέπεις μόνο 2 φορές το χρόνο. Είναι δύσκολο γιατί χάνεις στιγμές  ή καταστάσεις με τα πρόσωπα που αγαπάς, γιατί επέλεξες να εργαστείς στο εξωτερικό λόγω των κακών οικονομικών καταστάσεων που βιώνει η χώρα σου. Έχεις υποχρεωθεί, αφού στην Κύπρο σε εκμεταλλεύονται στη δουλειά σου και την προσφορά σου, δίνοντάς σου ψίχουλα κι εσύ  λόγω αυτής της κατάστασης πρέπει να κάνεις και δύο και τρεις δουλειές. Δυστυχώς, είμαι πολύ απογοητευμένος με την όλη κατάσταση στην χώρα μας και με αυτά που συμβαίνουν τώρα στην παιδεία μας. Οι λόγοι είναι φυσικά πάντα διαφορετικοί και έχουν να κάνουν με συμφέροντα. Έχουμε δημιουργήσει ένα κράτος γεροντισμού, συμφερόντων και παραμυθιάσματος από όλους.

Ποιο μήνυμα θα ήθελες να πεις στον κόσμο σχετικά με το έργο διατελείτε στη Σαουδική Αραβία; Τι θα ήθελες ο κόσμος να γνωρίζει;

Θα ήθελα ο κόσμος να είναι περήφανος για τα παιδιά και την παιδεία μας. Την παιδεία που όλος ο κόσμος ζηλεύει κι επιθυμεί να είχε. Υπάρχουν παιδιά που ζουν στο εξωτερικό που λατρεύουν την χώρα μας και τη θεωρούν ως τον ιδανικότερο τόπο, ας φροντίσουν αυτοί που κατέχουν θέσεις και αξιώματα να διατηρήσουν και να υλοποιήσουν τα όνειρα των παιδιών αυτών. Δεν είναι καθόλου δύσκολο, απλά χρειάζονται τα σωστά άτομα, στις σωστές θέσεις και πολλή φαντασία. Ο κόσμος μπορεί να παρακολουθεί τις δράσεις μας μέσα από την σελίδα μας στο Facebook που είναι η Greek Cypriot Elementary School  Riyadh. Ακόμα και από μακριά με την ψυχή και την σκέψη τους μπορούν να είναι δίπλα μας και να μας στηρίζουν.

Ευχαριστούμε για την όμορφη κουβέντα και σου ευχόμαστε κάθε επιτυχία.

Επιμέλεια: Πράξια Αρέστη